همونطور که قبلا هم گفتم این وبلاگ برای بیان مشکلات فرهنگی و اجتماعی ما ساخته شده. نکاتی که ذکر میکنم خودمم ازشون مستثنی نیستم و سعی میکنم اول خودم درست عمل کنم. با این مقدمه، میخوام در مورد طرز پوششمون صحبت کنم؛ که چقدر درست لباس میپوشیم. واقعا این همه ولخرجی رو لباس لازمه؟ یا اینکه تو مراسم و مهمونی ها تیپ خفن بزنیم و آرایش آنچنانی کنیم؟ با من همراه باشین.

ما ایرانیا یه عادت خوب داشتیم و اونم این بود که لباس هامون همیشه مرتب و تمیز باشن. این خیلی خوبه. خصوصا وقتی که پای عید نوروز میرسید و اصلا جزو سنت های ما بود که حتما با پوشش تمیز وارد سال نو بشیم. ولی جدیدا از این سنت یه جورایی سوء استفاده میشه. این سوء استفاده اوجش موقع یه مراسم رفتن خصوصا عروسیا مشخص میشه.

لباس نشان شخصیته. ولی نه شخصیت از لحاظ مالی. شخصیت خودتون. وجودتونه که باعث میشه مثلا یه لباس اسپرت انتخاب کنین. یا مثلا یه لباس مجلسی. ولی یه لباس گرون نمیتونه شما رو پولدار نشون بده. خیلیا رو دیدم شاید نون شب ندارن ولی تو مراسم لباسای خیلی گرون قیمتی میپوشن تا خودی نشون بدن. خیلیا رو هم دیدم که وضع مالی آنچنانی هم دارن ولی لباس معمولی تنشون میکنن.

شخصیت های معروف غرب رو نگاه کنین تا متوجه وضع بد ما بشین. مثل بیل گیتس. لباس پوشیدنش هیچ ربطی به پولدار بودنش نداره. ولی وقتی میبینینش کاملا مشهوده که سر و کارش با کامپیوتره. استیو جابز هم همینطور. یا تو همین ایران خودمون هم خیلی از بازیگرا که جوگیر نشدن لباس های درست حسابی میپوشن.

ازتون خواهش میکنم به جای اینکه لباسی رو انتخاب کنین که بقیه بگن "چه خوشتیپه" یا "این حتما بچه مایه داره" لباسی بپوشین که خودتون باهاش راحتین و جیبتون فشار نمیاره.

سرتونو درد نمیارم. خودتون حتما با یه ذره تفکر متوجه مفهوم حرفام میشین.